Authentieke Praktijken is opgericht door Anna Tijsseling (1977) omdat ze… euh… een gebrek aan plezier in het werken signaleert in het hoger onderwijs.

Zelfs de jóngste deelnemers – de studenten – lopen in toenemende mate risico op burn-out.

Het is ook niet zó gek dat mensen juist in het onderwijs kampen met burn-out en mentale of emotionele ‘implosies’. Vanaf groep één tot aan het einde van het HBO of WO, word je in het onderwijs uitgenodigd om de toets buiten jezelf te leggen. De juf of meester, de docent of collega, de teamleider of directeur: zij laten jou weten hoe jij ervoor staat met een krul of een kruis. Niet zo gek dat je dan het contact met jezelf kwijtraakt…

Depressie is de beloning die we krijgen als we het ‘goed’ willen doen.

Wellicht zegt de Amerikaanse psycholoog Marshall Rosenberg die Non Violent Communication ontwikkelde het wat cru… Toch heeft hij echt een punt. Leggen we de toets structureel buiten onszelf, dan lopen we risico op burn-out of depressie. Leren we te toetsen bij onszelf, dan ontstaat er speelruimte.

Anna is geïnspireerd door Rosenberg omdat hij laat zien hoe we onszelf eerlijk én verbindend kunnen uitspreken. Ze vindt bovendien de Amerikaanse boeddhist Pema Chödrön inspirerend omdat ze ons leert hoe je het leert uithouden met zowel je eigen ongemakken als met je eigen gezelschap (!) Is dat lastig te bereiken? Nee, joh: het is simpel. Chödrön zegt:

Just where you are – that’s the place to start.

Anna vindt dat inspirerend. Niet uitstellen. Niet ‘als… dan…’-denken (als ik 5 kilo ben afgevallen, als ik een betere baan heb, als ik weer gezond ben, als ik… als ik… als ik…). Maar: ‘gewaarzijn’ ontwikkelen op precies dat wat er is zoals het er is (volg je me nog?).

Juist bij ‘implosies’, bij ‘niet vooruitkomen’, bij ‘geen energie hebben’, of ‘oververmoeid zijn’ is het opnieuw contact maken met de behoeften die in je leven en die eerlijk onder ogen zien het allerbelangrijkst. Ga er maar aan staan… niet altijd eenvoudig… Het helpt enorm als je het toestaat om daarin begeleid te worden.

Gedurende haar loopbaan is Anna er bedreven in geraakt mensen terug op hun geïnspireerde spoor te brengen. Door hen (opnieuw) in contact met zichzelf te brengen, ontstaat er magie en werken zij opnieuw met plezier vanuit hun bijzondere bedrevenheid.

 

‘Niets geeft meer voldoening dan docenten en studenten vanuit vertrouwen en moeiteloosheid te zien werken’

 

Als universitair docent ontwikkelde zij speciale cursussen voor studenten die het zichzelf aantoonbaar lastiger maken dan anderen, of onder uitdagende omstandigheden moeten studeren. Deze methoden zijn in toenemende mate helpend en gewenst voor brede groepen studenten.

Zij trainde jonge collega’s op het vlak van professionalisering, inclusief de gewaardeerde ‘morele dilemma’s’-workshop… Docenten ondersteunen bij het (her-)vinden van de juiste toon en begeleiden bij het (hernieuwd) aannemen van hun professionele rol is iets wat Anna wezenlijk, verdiepend en met een fijne dosis humor doet.

Vast ingrediënt in haar trainingen en begeleiding is het cultiveren van ‘gezonde zelfliefde’. Vrees niet… je wordt daar géén navelstarende narcist van. Je leert mild naar jezelf te kijken, jezelf zonder oordeel te observeren, en van daaruit empathisch contact te maken met zowel jezelf, studenten als collega’s.

Wees bovendien gerust… blijf je jezelf óndanks begeleiding betrappen op veroordelen? Dan is daar de uitnodiging om het veroordelen niet te veroordelen. In veel gevallen heb je al 90% van het werk gedaan door jouw boosheid om de boosheid te signaleren, jouw verdriet om het verdriet: dat schept de ruimte waarin je zelfliefde kunt cultiveren.